· 3 min czytania

Ten o podzielonym słoniu

Gdy organizacja oddziela biznes od IT, powstaje podzielony słoń: biznes bez narzędzi, IT bez kontekstu. Dlaczego zszywanie statusami nie działa i co pomaga.

Podzielony słoń nigdy nie działa tak, jak powinien.

Russell Ackoff lubił ten obraz: jeśli przetniesz słonia na pół, nie dostaniesz dwóch małych słoni. Dostaniesz bałagan. Właściwości systemu wynikają z tego, jak jego części ze sobą współdziałają, i znikają, gdy części się rozdzieli.

Co się dzieje, gdy organizacja oddziela biznes od IT?

Powstaje właśnie taki podzielony słoń. Biznes zostaje bez narzędzi do realizacji swojej wizji. IT traci kontekst i sens działania. Efekt końcowy jest niespójny i daleki od oczekiwań.

Po stronie biznesu objawia się to podejściem „napisaliśmy specyfikację, teraz IT niech to zrobi”. Szybko pojawia się frustracja, że prace trwają zbyt długo, a IT zostaje sprowadzone do roli fabryki kodu.

Po stronie IT dominuje narracja „dajcie nam jasne wymagania, a zrobimy system”. To prowadzi do skupienia na technologii zamiast na problemie i do rozwiązań, które są poprawne technicznie, ale bezużyteczne biznesowo.

Obie narracje mają sens z perspektywy działu, który je powtarza. Każda przerzuca jednak odpowiedzialność za całość na drugą stronę, a całości nikt nie pilnuje.

Dlaczego zszywanie nie pomaga?

Bo łata połączenie, którego w ogóle nie powinno być. Dziurę między biznesem a IT organizacje zszywają na różne sposoby: spotkaniami statusowymi, dokumentacją, procesami przekazywania wymagań, rolami pośredników. Z zewnątrz wygląda to jak pełny słoń. W środku to wciąż poskładane kawałki, które nie współpracują ze sobą naturalnie.

Każdy szew kosztuje. Specyfikacja traci część wiedzy przy przekazaniu, bo autor nie zapisał tego, co dla niego oczywiste. Spotkanie statusowe pokazuje postęp zadań i nie mówi, czy rozwiązanie ma sens. Każde przekazanie dodaje czekanie między zespołami. Im więcej szwów, tym dłużej trwa droga od pomysłu do działającego rozwiązania.

Podzielony słoń. Na górze słoń przecięty na pół: po lewej biznes (wizja, potrzeby, bez narzędzi), po prawej IT (technologia, bez kontekstu). Pośrodku szwy, którymi organizacje łatają podział: spotkania statusowe, dokumentacja, przekazywanie wymagań. Pod spodem dwie narracje: biznes mówi „napisaliśmy specyfikację, niech IT to zrobi”, IT mówi „dajcie jasne wymagania, a zrobimy system”. Na dole zasada: właściwości systemu wynikają z tego, jak części współdziałają.

Co pomaga zamiast szycia?

Wspólna praca nad tym samym problemem. Wartość powstaje tam, gdzie biznes i IT naprawdę tworzą razem: siedzą przy tym samym problemie, mają wspólny cel i wspólnie odpowiadają za wynik. Nawet najlepsze IT, z najzdolniejszymi inżynierami i nowoczesną technologią, bez kontekstu biznesowego nie wykorzysta w pełni swojego potencjału. Nawet najlepszy biznes bez wiedzy o tym, co technologia umożliwia, będzie zamawiał rzeczy, o które umie poprosić, i przegapi te, których potrzebuje.

W praktyce oznacza to zespoły, w których obok developerów pracują ludzie znający klienta i proces. Oznacza to też cele formułowane jako rezultat dla klienta zamiast listy funkcji do dostarczenia. Pisałem o tym przy wykonawcy i partnerze.

Taka zmiana nie musi zaczynać się od reorganizacji. Wystarczy, że przy następnym projekcie osoba z biznesu i osoba z IT razem porozmawiają z użytkownikiem, zanim powstanie jakakolwiek specyfikacja.

Siła organizacji leży w tym, jak biznes i IT ze sobą współdziałają, a mniej w tym, jak dobra jest każda ze stron osobno.

Bibliografia

  1. Ackoff, R. L. (1994). The Democratic Corporation: A Radical Prescription for Recreating Corporate America and Rediscovering Success. Oxford University Press.

💬 Dołącz do dyskusji na LinkedIn → Komentuj i podziel się swoim podejściem