· 3 min czytania
Ten o powodach inwestycji cyfrowych
Po co firmy inwestują w rozwiązania cyfrowe? Z perspektywy finansów powody mieszczą się w trzech kategoriach: przychody, koszty oraz ochrona i trwałość biznesu.
Zastanawiałem się ostatnio, po co firmy inwestują w rozwiązania cyfrowe.
Patrząc z perspektywy finansów, wyszło mi, że główne powody mieszczą się w trzech kategoriach.
Jakie są trzy powody inwestycji cyfrowych?
1. Zwiększanie przychodów. Nowe modele biznesowe, lepsze doświadczenie klienta, wykorzystanie danych do innowacji. Sklep internetowy, który skraca proces zakupu z pięciu kroków do dwóch. Aplikacja, która pozwala sprzedać usługę klientom, do których wcześniej nie docieraliśmy. Rekomendacje, które zwiększają wartość koszyka.
2. Optymalizacja kosztów. Automatyzacja procesów, lepsze decyzje w oparciu o dane, ograniczanie ryzyk i strat. System, który zastępuje ręczne przepisywanie danych między arkuszami. Prognoza popytu, która zmniejsza zapasy. Samoobsługa, dzięki której klient nie musi dzwonić na infolinię.
3. Ochrona i trwałość biznesu. Zgodność z regulacjami, bezpieczeństwo danych, zrównoważony rozwój i utrzymanie przewagi konkurencyjnej. To inwestycje, które często nie dają nowego przychodu ani oszczędności, ale chronią przed utratą tego, co firma już ma.
Dlaczego warto nazwać powód przed startem?
Bo każdy z nich mierzy się inaczej. Inwestycję w przychody sprawdzamy sprzedażą, konwersją, liczbą nowych klientów. Inwestycję w koszty sprawdzamy czasem procesów, liczbą błędów, kosztem obsługi. Inwestycję w ochronę sprawdzamy ryzykiem, którego uniknęliśmy, i to jest najtrudniejsze, bo sukces wygląda jak brak zdarzenia.
Gdy powód nie jest nazwany, projekt łatwo ocenić złą miarą. System zgodności z regulacjami nie zwiększy sprzedaży, więc na wykresie przychodów wyjdzie na porażkę. Automatyzacja, która miała obniżyć koszty, może być chwalona za liczbę wdrożonych funkcji, choć koszty się nie zmieniły.
Donald Reinertsen w „The Principles of Product Development Flow” przekonuje, że decyzje o pracy rozwojowej warto podejmować w jednym, ekonomicznym języku. Nazwanie powodu inwestycji to pierwszy krok do takiego języka. Wtedy można porównać projekt z obszaru bezpieczeństwa z projektem sprzedażowym, pytając w obu przypadkach o to, ile zyskamy albo ile stracimy, jeśli zrobimy to później.

Czy coś tu pominąłem?
Tak pytałem na LinkedInie i to pytanie zostaje otwarte. Widzę co najmniej dwóch kandydatów na kolejne kategorie.
Pierwszy to nauka. Część inwestycji ma przede wszystkim sprawdzić, czy jakiś kierunek ma sens: prototyp, pilotaż, eksperyment na małej grupie klientów. Ich wartością jest informacja, która pozwala nie wydać dużych pieniędzy na zły pomysł. Można je wpisać do kategorii kosztów, ale wtedy łatwo je ocenić tak samo surowo jak automatyzację.
Drugi to zdolność organizacji. Platforma, z której korzysta wiele zespołów, porządki w architekturze, narzędzia dla developerów. Nie dają bezpośrednio przychodu ani oszczędności, ale sprawiają, że kolejne inwestycje są szybsze i tańsze. O tym, jak trudno je obronić, pisałem przy wiedzy, za którą nikt nie płaci.
Niezależnie od liczby kategorii najważniejsze jest, żeby przed startem powiedzieć, do której należy dana inwestycja i jak sprawdzimy, czy się udała. Łączy się to z pytaniem o potrzebę i wartość.
Bibliografia
- Reinertsen, D. G. (2009). The Principles of Product Development Flow: Second Generation Lean Product Development. Celeritas Publishing.
💬 Dołącz do dyskusji na LinkedIn → Komentuj i podziel się swoim podejściem