· 3 min czytania
Ten o wskaźnikach wyprzedzających
Wskaźniki opóźnione pokazują, co już się stało. Wyprzedzające sygnalizują zmianę, zanim pojawi się wynik. Jak je łączyć i dobrać do danych, które już masz.
Dużo pracujemy na wskaźnikach opóźnionych. Pokazują, co już się wydarzyło. Dopiero połączenie ich z wyprzedzającymi, czyli takimi, które pokazują kierunek, zanim pojawi się wynik, otwiera nowe możliwości działania.
Czym różnią się wskaźniki opóźnione od wyprzedzających?
Momentem, w którym dają informację. Wskaźnik opóźniony mierzy wynik: przychód za kwartał, odejścia klientów, liczbę błędów na produkcji. Gdy go widzimy, jest już za późno, żeby na niego wpłynąć. Możemy tylko wyciągnąć wnioski na przyszłość.
Wskaźnik wyprzedzający mierzy coś, co dzieje się wcześniej i co wpływa na wynik. Chris McChesney, Sean Covey i Jim Huling w „The 4 Disciplines of Execution” podają dwie cechy dobrego wskaźnika wyprzedzającego: przewiduje wynik i zespół ma na niego wpływ. Jeśli celem jest schudnąć, waga jest wskaźnikiem opóźnionym, a liczba spalonych kalorii i zjedzonych posiłków wyprzedzającymi. Wagi nie zmienisz dziś, ale to, co zjesz na obiad, owszem.
Dlaczego same wskaźniki opóźnione nie wystarczą?
Bo pokazują wynik bez drogi do niego. Zespół, który co miesiąc patrzy na spadającą sprzedaż, wie, że jest problem, ale nie wie, co robić inaczej w poniedziałek rano. Robert Kaplan i David Norton w „The Balanced Scorecard” pisali, że dobra karta wyników łączy miary wyników z miarami, które je napędzają. Same miary wyników nie mówią, jak je osiągnąć. Same miary napędzające nie mówią, czy działania przynoszą efekt.
Jak dobrać wskaźnik wyprzedzający?
Zacznij od danych, które już masz. Do każdego wskaźnika mówiącego o przeszłości spróbuj dobrać taki, który może sygnalizować zmianę wcześniej. Kilka przykładów z pracy zespołów produktowych i IT:
- Odejścia klientów (opóźniony) i spadek aktywności w pierwszym tygodniu po rejestracji (wyprzedzający).
- Błędy na produkcji (opóźniony) i zmiany wdrażane bez testów automatycznych (wyprzedzający).
- Rotacja w zespole (opóźniony) i liczba nadgodzin albo odwołanych rozmów jeden na jeden (wyprzedzający).
- Przychód z nowej funkcji (opóźniony) i odsetek użytkowników, którzy jej użyli po raz drugi (wyprzedzający).

Na co uważać?
Na dwie rzeczy. Po pierwsze, wskaźnik wyprzedzający to hipoteza. Zakładamy, że wpływa na wynik, ale trzeba to sprawdzać. Jeśli aktywność w pierwszym tygodniu rośnie, a odejścia się nie zmieniają, to znaczy, że wybraliśmy złą miarę.
Po drugie, wskaźnik wyprzedzający łatwo zamienić w cel sam w sobie. Gdy zespół jest rozliczany z liczby rozmów z klientami, rozmów przybywa, ale niekoniecznie dobrych. To ta sama pułapka, którą opisałem przy prawie Goodharta. Pomaga patrzenie na obie miary naraz: wyprzedzającą, która mówi, co robimy, i opóźnioną, która mówi, czy to działa.
Spójrz na swoje dane. Którym wskaźnikom mówiącym o przeszłości brakuje pary, która powie Ci o zmianie wcześniej?
Bibliografia
- McChesney, C., Covey, S., Huling, J. (2012). The 4 Disciplines of Execution: Achieving Your Wildly Important Goals. Free Press.
- Kaplan, R. S., Norton, D. P. (1996). The Balanced Scorecard: Translating Strategy into Action. Harvard Business School Press.
💬 Dołącz do dyskusji na LinkedIn → Komentuj i podziel się swoim podejściem