· 4 min czytania
Ten o złym systemie i dobrej osobie
„Zły system zawsze pokona dobrą osobę”. Co Deming miał na myśli i dlaczego zatrudnianie najlepszych nie wystarczy, gdy procesy i struktura utrudniają pracę.
„Zły system zawsze pokona dobrą osobę”. Te słowa W. Edwards Deming powiedział na swoim czterodniowym seminarium w Phoenix w lutym 1993 roku. Są ponadczasowe i bardzo aktualne w dzisiejszych organizacjach.
Pokazują, jak duże znaczenie ma system, który wpływa na codzienną pracę każdej osoby. Nawet najlepsze intencje i umiejętności nie wystarczą, jeśli system nie wspiera działań.
Czym jest system w rozumieniu Deminga?
Wszystkim, co otacza pracownika i kształtuje jego wyniki. Procesy, narzędzia, struktura, sposób podejmowania decyzji, cele i wskaźniki, z których ludzie są rozliczani. W „Out of the Crisis” Deming szacował, że zdecydowana większość problemów i możliwości poprawy, w jego doświadczeniu około 94%, należy do systemu, czyli do zarządu, a niewielka część do pojedynczych ludzi.
W tworzeniu produktów i zarządzaniu projektami dysfunkcyjnym systemem może być wszystko, co utrudnia dostarczanie wartości: niejasne procesy, nadmiar biurokracji, brak wsparcia w decyzjach, cele, które się wykluczają. Każda z tych rzeczy osobno wygląda na drobiazg. Razem decydują o tym, ile z potencjału ludzi zamienia się w wynik.
Dlaczego zatrudnianie najlepszych nie wystarczy?
Bo efektywność wynika ze współdziałania ludzi z procesami i strukturą. Często mówimy o efektywności i o zatrudnianiu najlepszych ludzi na rynku. Rzadziej patrzymy na to, jak nasze systemy wpływają na pracę i wyniki tych ludzi.
Najlepszy inżynier, który czeka trzy dni na dostęp do środowiska, pracuje tak samo wolno jak przeciętny. Najlepszy analityk, który dostaje sprzeczne priorytety od trzech managerów, dowiezie tyle, ile pozwoli mu najwolniejszy z nich. System wyrównuje wyniki w dół.
Co dzieje się z ludźmi w złym systemie?
Najpierw tracą motywację, potem odchodzą. Nieustanne pokonywanie przeszkód systemowych wyczerpuje nawet najbardziej wytrwałych. Frustracja z ograniczeń blokuje rozwój firmy i prowadzi do utraty kluczowych talentów. Brak wsparcia w codziennej pracy daje narastające poczucie bezsilności.
Zwykle najszybciej odchodzą najlepsi, bo mają najwięcej możliwości gdzie indziej. Zostają ci, którzy nauczyli się żyć z systemem, a nowe osoby wchodzą w te same przeszkody. Organizacje, które tego nie zauważają, ryzykują utratę ludzi i przewagi konkurencyjnej.

Jak wygląda dobry system?
Integruje części organizacji i sprzyja współpracy oraz ciągłemu doskonaleniu. Fundamenty to wspólne cele, przejrzyste procesy i wsparcie liderów. Warto zapytać, czy organizacja działa jako spójny organizm, czy jest zbiorem niezależnych elementów.
Dobre systemy wspierają też rozwój kompetencji. Przemyślana organizacja procesów pozwala zespołom skupić się na tym, co ważne: na dostarczaniu wartości klientom i realizacji ambitnych projektów. Deming w „The New Economics” podkreślał, że zarządzanie systemem jest zadaniem kierownictwa. Pracownik może zgłosić problem, ale zmienić system może tylko ten, kto ma do tego uprawnienia.
Gdy wyniki są słabe, pierwszym pytaniem warto uczynić: co w systemie sprawia, że dobrzy ludzie osiągają takie wyniki? Pisałem o tym przy szukaniu winnych.
Dopiero połączenie dobrego systemu z dobrymi ludźmi daje wyjątkowe rezultaty.
Bibliografia
- Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. MIT Center for Advanced Engineering Study.
- The W. Edwards Deming Institute. A Bad System Will Beat a Good Person Every Time. deming.org (cytat z seminarium w Phoenix, luty 1993, wg notatek Mike’a Stoeckleina).
- Deming, W. E. (1993). The New Economics for Industry, Government, Education. MIT Center for Advanced Engineering Study.
💬 Dołącz do dyskusji na LinkedIn → Komentuj i podziel się swoim podejściem